OKUS รักลูก

สวัสดีค่ะ พี่น้องชาวสาธิตเกษตร

ป้าติ๊ดตี่ขอแนะนำคอลัมน์ “OKUS รักลูก” ซักนิ๊ดนึงนะคะ…. คอลัมน์นี้จะเปี่ยมไปด้วยสาระน่ารู้…. หลายคนอาจจะโสด บางคนอาจจะกำลังสร้างครอบครัว หรือบางคนอาจจะมีเจ้าตัวน้อยๆนั่งตาใสอยู่ในครอบครัว… ( หรือกำลังหกคะเมนตีลังกาอยู่) จะอย่างไรก็ตาม… ป้าติ๊ดตี่อยากให้พวกเราทุกคนได้มีโอกาสร่วมรับรู้ถึงสิ่งที่เราจะมอบให้กับเจ้าตัวน้อยยอดดวงใจของเรา… ไม่ว่าจะเป็นลูกของเราหรือหลานของเรา…( ลูกคนอื่นไง ) พอเราเจอเด็กแปลกๆจะได้ปรับตัวได้ถูก.. รักเด็กฮ่ะ…

แต่การที่เราจะมีโอกาสศึกษาอะไรก็แล้วแต่… ต้องใช้เวลา ประสบการณ์ และอื่นๆอีกมากมาย…..

ป้าติ๊ดตี่ก็เลยจัดคอลัมน์นี้ขึ้นมาเพื่อเป็นทางลัดให้กับพวกเรา… สงสัยถามมาเลย… จะทำไงกะเจ้าตัวเล็กดี… ไม่ยอมไปโรงเรียน ซนมากไม่อยู่นิ่งเลย.… เจ้าตัวกลางกำลังวัยรุ่นติดเกมส์มาก… เจ้าตัวโตติดเพื่อนมาก… ทำไงดี.. หนอ..

ดังนั้น “OKUS รักลูก “ จึงนับได้ว่าน่าสนใจมากทีเดียว

เริ่มเลยก็แล้วกัน พวกเราคงจะจำห้องแนะแนวได้ใช่ไหมคะ… ไม่อยากบอกเลยว่า ป้าติ๊ดตี่เดินเข้าออกจนเป็นที่สนิทสนมกลมเกลียวกับท่านๆอาจารย์ในห้องนี้เป็นอย่างดี… ก็แหม! ชีวิตก็ต้องมีโลดโผนบ้างสิหรือใครว่าไม่จริง

ป้าติ๊ดตี่ก็เลยยังคงไม่ยอมโต… ปรึกษาท่านอาจารย์มาจนแก่ป่านนี้. ดังนั้นป้าติ๊ดตี่จึงถือโอกาสกราบเรียนเชิญ
ท่านอาจารย์ ผ.ศ
. สุปรีดา ญาณภิรัต ซึ่งท่านเป็นอาจารย์ของพวกเราประจำ ณ ห้องแนะแนวตั้งแต่รุ่นแรกเลย ( ไม่ต้องบอกนะว่าท่านเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์แค่ไหน เพราะเราก็ดูเอาจากอายุตัวเองก็แล้วกัน ) นอกจากนี้ถ้าพวกเรามีคำถามที่ยากมาก… แตกต่างกันหลากหลายแขนง… ท่านอาจารย์สุปรีดาก็จะประสานงานหาคำตอบจาก


จิตแพทย์ นักจิตวิทยา และ นักวิชาการที่เชี่ยวชาญ เพื่อให้ท่านช่วยมาตอบคำถามต่างๆ ให้กับพวกเรา … ซึ่งนับว่าเป็นโอกาสอันดีมากเลยแหละ

ก่อนอื่น ป้าติ๊ดตี่ต้องขอกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์สุปรีดามา ณ โอกาสนี้ด้วยความเคารพรักยิ่ง ที่ท่านได้กรุณาสละเวลาให้พวกเรา แม้ว่าพวกเราจะพ้นจากสภาพเด็กน้อยไร้เดียงสา
จนแก่ป่านนี้แล้วก็ตาม…

ครั้งนี้เป็นการพบปะพูดคุยกับเหล่าศิษย์เก่าครั้งแรก และ ก็กำลังอยู่ในช่วงเพิ่งเปิดเทอมใหม่ ป้าติ๊ดตี่ จะขอรบกวนส่งคำถามแรกให้ท่านอาจารย์เลยก็แล้วกันนะคะ

ป้าติ๊ดตี่ : จารย์ขา… เจ้าตัวน้อยไปโรงเรียนวันแรก เหงื่อแตกทั้งพ่อ แม่ ลูกเลยค่ะ… จารย์ว่าเราควรจะทำอย่างไรดีคะ ที่จะทำให้เด็กๆปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว… โดยไม่ต้องเสียเหงื่อและน้ำตามากนักน่ะค่ะ…

อาจารย์สุปรีดา : ยัยติ๊ดตี่จ้ะ.. ครูว่าพวกเราคงจะเริ่มรู้แล้วซินะว่า การเป็นคุณพ่อ คุณแม่เนี่ยเป็นอย่างไร วีรกรรมที่พวกเราชอบสร้างไว้ คงจะทำให้พวกเรารู้แล้วซินะว่าความรักที่คุณพ่อ คุณแม่มีต่อเรานั้นคืออะไร ครูเชื่อในความเป็นศิษย์สาธิตเกษตรฯนะว่าพวกเราจะต้องเป็นคุณพ่อ คุณแม่ที่เก่งได้แน่นอน ( แม้ว่าจะไม่ค่อยยอมโต …. ก็ตาม ) เอาล่ะครูก็มีความยินดีนะคะที่ได้มีโอกาสเข้ามาร่วมแก้ปัญหาต่างๆที่พวกเราสงสัย ครูขอตอบคำถามแรกเลยแล้วกัน

การไปโรงเรียนวันแรกของเด็กๆเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นผสมกับความหวั่นวิตก เพราะมีอะไรที่ต้องเผชิญมากมาย เช่น การที่เขาจะต้องพบกับอาจารย์คนใหม่ เพื่อนใหม่ ห้องเรียนใหม่ จะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้ ทำให้ขาดความมั่นใจ รู้สึกหวั่นไหว ยิ่งหากเป็นช่วงที่ปิดภาคเรียนนานๆมีความเคยชินกับการใช้ชีวิตตามสบาย ยิ่งเพิ่มความวิตกกังวล โดยเฉพาะเด็กเล็กๆก็จะเป็นมากหน่อย แล้วก็จะค่อยๆเปลี่ยนเป็นความตื้นเต้นยินดี เมื่อเด็กๆโตขึ้นมั่นใจตัวเองมากขึ้น

สำหรับเด็กเล็กๆ พ่อแม่จะช่วยลูกได้มากทีเดียว เพื่อความสะดวกครูจะขอสรุปเป็นข้อๆดังนี้

1. พ่อแม่ จะต้องรับรู้ความรู้สึกของลูก เข้าใจและแสดงให้ลูกรู้ว่าเราเข้าใจเขา

2. ทีท่าของพ่อแม่มีผลต่อความรู้สึกของลูก พ่อแม่ต้อง สงบ ไม่ตื่นเต้นไปกับลูก พยายามสร้างความรู้สึกที่ดีและพูดถึงการไปโรงเรียนในทางบวก ( Positive thinking ) มีความมั่นคงทางจิตใจ อย่าโต้เถียงหรือ ขัดแย้งกับลูก

3. จัดเตรียมเข้าของเครื่องใช้ต่างๆให้พร้อมก่อน ตั้งแต่เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า ฯลฯ ถ้าเป็นเสื้อผ้าใหม่ เด็กจะรู้สึกดีที่ได้แต่งชุดใหม่ไปโรงเรียนวันแรก ถ้าได้จัดเตรียมด้วยกัน จะช่วยให้เกิดความรู้สึกที่ดี

4. ควรได้มีการซักซ้อมก่อนโรงเรียนเปิดด้วยบรรยากาศสบายๆร่วมกัน ตั้งแต่การตื่นนอน แปรงฟัน อาบน้ำ
แต่งตัว ทานอาหารเช้า อาจเล่นจับเวลา 2 – 3 วัน ก็ได้ เช่นวันแรกทำเวลาในการเตรียมตัวทั้งสิ้น 30 นาที วันต่อมาเหลือเวลา 20 นาที วันที่3 อาจจะเหลือเวลาเพียงแค่ 15 นาที เด็กๆก็จะรู้สึกสนุกสนานไม่เครียด

5. เมื่อวันเปิดเทอมมาถึง โปรดจำไว้ว่า อย่ามาโรงเรียนสาย เมื่อส่งลูกแล้วรีบไป อย่าร่ำลา อาลัยอาวรณ์(ไม่ต้องแอบนั่งเฝ้าลูกด้วยหรือเปล่าคะ อาจารย์) ลูกๆจะเรียนรู้ การปรับตัวได้เร็วกว่าการที่พ่อแม่อยู่ด้วย โปรดไว้วางใจว่าอาจารย์จะดูแลให้กำลังใจลูกๆเป็นอย่างดี อาจารย์อาจมีวิธีการที่แตกต่างกันไปบ้าง และที่สำคัญจงรักษาสัญญาการมารับ เพื่อลูกจะได้มั่นใจในการมาโรงเรียนในวันต่อไป

ป้าติ๊ดตี่ : จารย์ขา… ดูไม่ยากเลยนะคะ พวกเราจะปฎิบัติตามอย่างเคร่งครัดเลยค่ะ ติ๊ดตี่ขอกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์อีกครั้งนะคะ

ไงคะ… ป้าติ๊ดตี่หวังว่า “OKUS รักลูก” ในหัวข้อ ปัญหาของการไปโรงเรียนของเจ้าตัวเล็กนี้ พวกเราคงจะได้รับข้อปฏิบัติกันไปแล้วเรียบร้อยนะคะ แล้วเจอกันคราวหน้า.. ถ้าใครมีปัญหาที่อยากได้คำตอบส่งมา Webboard ของเราได้เลย แล้วป้าติ๊ดตี่ก็จะหาคำตอบมาให้ วันนี้ไปก่อนนะจะไปทอดไข่ดาวให้เจ้าตัวเล็กก่อน บ๊ายบาย…

 

โดย ป้าติ๊ดตี่
กลับไปหน้าแรก