ประวัติการก่อตั้งสมาคมฯ
เริ่มต้นจากการที่ผมไปทำฟันที่ร้านน้องปู รุ่น 2 มันบอกว่าพี่ช่วยมาทำงานดี ๆ ให้โรงเรียนหน่อย ผมถามว่า อะไรไอ้ที่ว่าดีๆ นะ ปวดฟันอยู่ไม่ทำอะไรหรอก มันบอกว่าหายปวดฟันแล้วค่อยทำก็ได้ มันเห็นว่าผมยุขึ้นมั้ง หลังจากทำฟันเสร็จ น้องปูมันก็เล่าว่า ไปประชุมรุ่นที่โรงเรียนมา แล้วหงุดหงิดว่า ทำไมเราไม่มีสมาคมศิษย์เก่า มีแต่ชม และรุ่นต่างๆ ผมหายปวดฟันแล้วอารมณ์เริ่มขึ้น เลยบอกว่ายากอะไรเล่าก็ทำซิ มันบอกว่าพี่เป็นพี่ พี่ก็ทำซิ มันเป็นน้องจะคอยช่วยลุ้น เออ! มันพูดง่าย เอาก็เอาวะ
ผมเริ่มป่าวประกาศกับเพื่อนรุ่น 1 ว่าจะทำสมาคมแล้วนะ คุณๆทั้งหลายมาช่วยกันหน่อย พรรคพวกก็สรรเสริญ เยิญยอ บ้างก็ตำหนิติเตียน แต่โดยสรุป รวมก็ให้ความร่วมมือที่ดี ไม่ต้องด่าทอกัน รุ่นน้องๆที่ทราบข่าวก็ช่วยเลือด้วยดีมาก นอกจากฟังน้องปูที่มันหนีไป ต่างประเทศกับสามี ผมใช้เวลาเป็นปี ที่หมดไปกับการประชุมที่ดูไม่คืบหน้าเท่าไร เพราะตอนนั้นเราเป็นพวกที่ทำด้วยใจ คือพยายามแล้วครับพี่ แต่เวลาผมไม่ค่อยมีเท่าไหร่ ผมเห็นท่าจะอนาคตหดหู่ เลยทำตัวเป็นเผด็จการเล็กๆ ในการทำงาน เพราชนชาวสาธิตเกษตร ส่วนใหญ่ เป็นเสรีนิยม + สุขนิยม + อัตตานิยม ผมเลยถือคติรวบรัดนิยม ให้งานมันเสร็จ เพื่อนๆ น้อง ๆ ที่ทำงานกับผม สมัยนั้นคงมองว่า พี่มันไม่น่ารักเท่าไรเลยวุ้ย ก็ต้องขอโทษทุกๆ คน มาด้วยก็แล้วกัน
ผ่านเวลามาเแล้วพอสมควร สมาคมก็เป็นรูปร่าง ผมก็ป่าวประกาศ อีกครั้งในงาน OKUS NIGHT ที่หอประชุมจักรพันธ์ ข้างโรงเรียนว่าเรากำลังมีสมาคมนะ แล้วมาช่วยกันสร้างให้เข็มแข็งนะ เพื่อนๆน้องๆ ก็ตบมือตีเท้ากันอย่างสนุกสนาน แล้วสมาคมก็จดทะเบียนเรียบร้อย ผมก็ได้เวลาลาออก เพื่อเลือกตั้งนายกสมาคมคนต่อไป เพราะผมไม่ต้องการได้ยินคำติฉินนินทาต่างๆนาๆ (ผมเป็นคนขี้รำคราญนะ) ผมดีใจนะที่ เพื่อนๆน้องๆ เข้ามาร่วมมือกันทำงาน ผมเชื่อว่า อนาคตสมาคมของเรา คงเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆช่วยๆกันนะครับ
ขอบคุณทุกคนนะครับ
ศิริพงษ์ ปทุมวัฒน์ |